De lulkoektaal van het Vlaamse wezelwoordakkoord

Schrijfster Ann De Craemer verwoordt voortaan haar liefde voor taal in de blog "Ik hou van taal".

Ik was eigenlijk met vakantie, maar toen gisteren het Vlaamse regeerakkoord werd voorgesteld, kon ik de neiging niet onderdrukken om de tekst te doorbladeren: zouden onze politici zich iets hebben aangetrokken van mijn oproep in een vorige taalblog om zich minder in wezelwoorden en meer in helder Nederlands uit te drukken?  

Ik signaleerde u anderhalve maand geleden al dat het vage en slechte taalgebruik van politici mijn bullshitdetector doet loeien, maar gisteren sloeg hij dusdanig tilt dat ik spontaan uit mijn luie vakantiestoel rechtveerde om u op, bijvoorbeeld, deze paragraaf uit het regeerakkoord te wijzen:  

"We sluiten clusterpacten met partners die zich groeperen rond innovatieve waardeketens. Deze partners werken samen in een triple helix of gouden driehoek met bedrijven, kenniscentra en de overheid. Binnen deze clusterpacten maken we afspraken over een lange termijnstrategie, wederzijdse inspanningen op het vlak van O&O, internationalisering, valorisatie en kennisdeling en diffusie naar KMO's. Clusters moeten ook zorgen voor een triple leverage voor de realisatie van de 3%-norm waarbij financiering in het kader van het clusterpact ook aanleiding geeft tot bottom-up onderzoeksfinanciering op initiatief van de partners en het aanwenden van EU-middelen in het kader van Horizon 2020."

Los van het feit dat een 'helix' volgens Van Dale een schroef of spiraal is en ik me dus afvraag waarom men 'triple helix' synoniem stelt met 'gouden driehoek', heb ik bij het lezen van bovenstaande woordenbrij vooral het gevoel dat er een triple helix door het taalkundige departement van mijn hersenen wordt geboord.  

Op werkelijk elke pagina van het Vlaamse regeerakkoord wordt het Nederlands geweld aangedaan, is het niet door taalfouten (wat is "culturele uitplooiing"?) dan wel door het seriële gebruik van wezelwoorden waar mijn lachspieren in een kramp van schieten:

"Landbouw vergt natuurlijk ruimte, rechtszekere ruimte. Ook hier kunnen we meer en beter verbinden om vooruit te gaan door onder meer te zorgen voor een gebiedsgerichte en projectmatige aanpak met een procesmanager om te zorgen voor samenhang bij de uitvoering van dooreenlopende beleidsagenda's in het buitengebied zoals mobiliteitsplannen, bekkenbeheersplannen, milieu- en natuurbeleidsplannen enz."

Of wat dacht u van deze alinea?

"Ook op vlak van het overheidsinstrumentarium kunnen we meer verbinden om vooruit te gaan. Geen overlappende werking meer tussen PMV en LRM, maar wel samenwerking. LRM concentreert zich op de uitvoering van het SALK. Met een subsidie- en participatiedatabank vermijden we zowel meervoudige subsidiëring als meervoudige participaties."

Als onze politici werkelijk willen verbinden om vooruit te gaan, moeten ze het misschien tussen hun oren knopen dat ook taal een bindmiddel is tussen mensen, en je dus maar beter kan zorgen dat ze begrijpen waarover je het hebt in wat een 'visietekst' heet. Op pagina 157 van het regeerakkoord kwam ik volgende zin tegen:

"Kennis van het Nederlands is essentieel voor een volwaardige deelname aan het sociale en economische leven." 

Misschien, dames en heren politici, moeten jullie wat betreft kennis van het Nederlands eerst even in de spiegel kijken? 

2014 - Kinderbijslag

De werknemers wiens kinderen hun studies definitief stopzetten en beginnen te werken, onder meer tijdens de lopende vakantieperiode, worden verzocht dit zo vlug mogelijk bekend te maken aan de HR-Officer verantwoordelijk voor hun dienst.

Opmerking: men moet dit pas komen melden vanaf het moment dat deze kinderen effectief beginnen te werken!

De Wever, lees Piketty ! - Rudy De Leeuw

Je moet de afgelopen maanden in een baan rond Jupiter hebben vertoefd om niet te zijn geconfronteerd met twee fenomenen: de hype rond de Rode Duivels en de mediabelangstelling voor de Franse econoom Thomas Piketty. Over het eerste vloeit dezer dagen genoeg inkt, dus daarover zal ik zwijgen.

Met ‘Le capital au XXième siècle’ publiceerde Thomas Piketty een werk van epische proporties dat moeilijk in enkele regels is samen te vatten. Laat me een poging ondernemen. Piketty toont aan dat rijken vooral rijk zijn door de fortuinlijke positie waarmee ze aan de start komen: rijkdom vergaart rijkdom. Vooral in tijden van lage economische groei groeit vermogen makkelijk aan, terwijl het inkomen uit arbeid nauwelijks stijgt.

Piketty stelt dat ongelijkheid (de kloof tussen arm en rijk) het resultaat is van politieke keuzes, eerder dan het gevolg van technologische veranderingen of bredere economische evoluties. Hij constateert dat gedurende slechts één periode in de recente geschiedenis de ongelijkheid daalde: na Wereldoorlog II. Toen werd gekozen voor het opbouwen van een welvaartsstaat. Sinds de jaren ’80 is de ongelijkheid opnieuw toegenomen. Door dereguleringen, privatiseringen en een dalende belasting op hogere inkomens, met andere woorden: door politieke keuzes.



Piketty prikt het ballontje van de ‘American Dream’ door. Dat is ook hoofdreden waarom het boek over de Atlantische oceaan zoveel ophef veroorzaakt. De oplossing die Piketty voor het ongelijkheidsprobleem naar voorschuift, is een vermogensbelasting.



Ook in ons land

Sommige Belgische economen stellen dat ons land weinig te leren heeft van Piketty. Cijfers van de OESO tonen aan dat de ongelijkheid in België bij de laagste in de wereld is – en recent niet is gestegen. Dat is inderdaad een heuglijke vaststelling. Opmerkelijk is echter dat diezelfde economen dag na dag pleiten voor een verlaging van het ‘overheidsbeslag’. Wat in praktijk neer komt op een verlaging van belastingen en het doorvoeren van privatiseringen. En laat Piketty nu nét aantonen dat dat het recept is voor meer ongelijkheid.

Een weinig doordachte redenering dus. Bovendien is er ander cijfermateriaal dat aangeeft dat één en ander niet loopt zoals zou moeten. Uit onderzoek van een andere Franse econoom, Michel Husson, blijkt dat het loonaandeel in onze economie (het loon ten opzichte van het BBP) de afgelopen 25 jaar met 5% is gezakt. Wat betekent dit? Kapitaal wordt steeds belangrijker in onze economie en aangezien kapitaal geconcentreerd zit bij de hogere inkomensklassen verhoogt daarmee de ongelijkheid.

Daarnaast toonde Ive Marx van de Universiteit Antwerpen aan dat de top 5% inkomens in België een even groot vermogen bezitten als de 75% laagste vermogens. In internationale vergelijkingen scoren we daarmee niet dramatisch, maar het feit ‘dat het in andere landen nog veel erger is’ lijkt me een bijzonder zwak argument om niet in te grijpen in België. Waarom beschikken we in België bijvoorbeeld nog steeds niet over een vermogenskadaster waaruit we eindelijk zouden kunnen afleiden wat iedere Belg bezit? Op basis van dit kadaster zou een doorzichtig en rechtvaardig fiscaal regime kunnen worden uitgewerkt.Maar nee, politieke onwil blokkeert al jaren dit dossier. Het zou van Goed Bestuur getuigen, mocht de volgende regering hier werk van maken.Ongelijkheid doet ertoe

Er kunnen heel wat lessen uit het werk van Piketty getrokken worden, ook voor België. Hij toont aan dat structurele sociale correcties, noem het herverdeling, noodzakelijk zijn om ongelijkheid tegen te gaan. Een belangrijk argument in het neoliberale geloof – dat in de jaren ’80 werd gelanceerd door Reagan en Thatcher en nieuw leven werd ingeblazen ten gevolge van de schuldencrisis – raakt kant noch wal: economische ontwikkeling leidt op termijn niet automatisch tot een daling van de ongelijkheid.Hiervoor is een sterke staat nodig, met uitgebouwde publieke voorzieningen, gefinancierd door een progressief belastingsysteem.

Wat Piketty vooral laat zien, is dat ongelijkheid ertoe doet. Hij toont aan dat een hoge mate van inkomensconcentratie geen garantie is voor een hoge algemene welvaart. Hij spreekt ons individueel gevoel van rechtvaardigheid aan. Wanneer een Portugese bouwvakker op een Antwerpse werf 3,5 euro per uur verdient, terwijl zijn CEO er omgerekend per uur 900 euro binnenrijft, beseffen wij dat er iets fundamenteel schort aan het systeem.

Of verder van huis: wij voelen dat het niet fair is dat Belgische supporterstenues worden geproduceerd door een naaister in Bangladesh die geen 130 euro per maand verdient, terwijl de naam die op de achterkant van het shirt prijkt het duizendvoud hiervan binnenhaalt… per week. Dit systeem is niet duurzaam, noch economisch en noch minder sociaal én op termijn niet houdbaar, dat aantonen is de grote verdienste van Thomas Piketty.

(Rudy De Leeuw is voorzitter ABVV.)

Foutje met het voorschot voor de maand juni

Ter informatie,onderstaande communicatie is verdeeld onder de werknemers.

Beste,

Vanwege een fout in de voorschotberekening werd voor de meeste arbeiders te weinig voorschot uitbetaald.We laten dit corrigeren en zorgen zo spoedig mogelijk voor een bijbetaling van het resterende bedrag, uiterlijk op maandag 23 juni. Bij deze excuseren wij ons voor het veroorzaakte ongemak.